خانه اخبار بررسی برندینگ در صنایع ایران، براساس ۲۲ قانون ابدی برندسازی اثر ال ریس و لورا ریس

بررسی برندینگ در صنایع ایران، براساس ۲۲ قانون ابدی برندسازی اثر ال ریس و لورا ریس

2 ثانیه خوانده شده
دیدگاه‌ها برای بررسی برندینگ در صنایع ایران، براساس ۲۲ قانون ابدی برندسازی اثر ال ریس و لورا ریس بسته هستند

قسمت ۹: قانون هشتم برندسازی: طبقه بندی

 نامهای تجاری پیشرو باید به ارتقای طبقه بندی بپردازند ، نه نام تجاریشان

همانطور که در گذشته صحبت شد یک برند با محدود کردن دامنه فعالیت خود و استفاده از استراتژی تمرکز نیرومند میشود (قانون اختصار)، حال سوال اینست اگر آنقدر خود را محدود کنیم که دیگر بازاری برای خود نداشته باشیم چه میشود؟ بینگو! این دقیقا همان چیزی است که شرکتها به آن نیاز دارند طبقه ای دست نخورده و بکر! به مثالهای زیر توجه کنید، قبل از ولوو هیچ خودرویی که به ایمنی توجه کند نداشته ایم، قبل از رولکس هم که ساعتی نشانه پرستیژ باشد وجود نداشت قبل از پیتزا دومینو هم تحویل پیتزا در خانه معنی نداشت!

شاید با این گفته به تضادی که بین برند سازی و توسعه بازار بوجود میاید فکر میکنید! چون مدیران عامل، سهامداران و صاحبان کسب و کار همه بدنبال توسسعه بازار هستند، ما هم هستیم ولی تفاوت در آنجا آشکار میشود که آنها با گسترش برندشان آنرا میجویند و ما با گسترش طبق محصول. گسترش بازار از طریق گسترش محصول یعنی دامنه تمرکز خود را آنقدر محدوود کنید تا تقریبا از صفر بر روی بازاریکاملا نو فعالیت کنید و بدینگونه است که برندها نیرومندتر میشوند. بگذارید تفاوت این دو دیدگاه را با مثالی روشن کنیم، بیشتر صاحبان کسب و کار ، مدیران عامل و شرکا میخواهند سهم کیکشان (سهم بازارشان) را بیشتر کنند در صورتیکه با این طرز تفکر جدید خود کیک (کل بازار) بزرگتر میشود.

بیایید در مورد رستورانها و غذاهای ایرانی این مثال را بررسی کنیم. (شماره طبقات اولویت زمانی را نشان نمیدهد  )

طبقه اول : رستورانهای چلوکبابی، طبقه دوم : بیرون بر به چلوکبابی ها اضافه شد طبقه سوم: فقط آشپزخانه که بیرون بر بود وارد بازار شد طبقه چهارم: به آنها بعد تم سنتی به آن اضافه شد ،طبقه پنجم: بعضی از این رستورانها فقط یک غذا سرو کردند (مانند دیزی) طبقه ششم : بعد این دیزی بصورت آنلاین سفارش گرفت. طبقه هفتم : یکسری نوع سرویس را بوفه کردند: طبقه هشتم یکسری سلف سرویس کردند طبقه نهم ارائه غذای خانگی طبقه دهم ازائه غذای خانگی آنلاین و غیره

حال به این دسته اگر غذاهای فست فودها و جگرکیها و غیره را اضافه کنیم،

این یعنی طبقه بزرگتر شد ولی مدیران عامل معمولا اینکار را نمیکنند به عنوان مثال رستورانهای کباب بناب را نگاه کنید در ابتدا آنها کباب سنتی بناب میدادند ولی بجای اینکه در همان موضوع طبقه خود را بزرگتر کنند شروع به بزرگتر کردن منوی غذایی خود کردند جوجه کباب، ماهیچه، برنج و … اضافه شد. این یعنی بزرگ کردن برند که معمولا منجر به تله گسترش خطی میشود.

 

سوال دیگری که مطرح میشود اینست که اگر ما طبقه جدیدی درست کردیم رقبا میایند و سهم بازار ما را میگیرند، این موضوع قطعا اجتناب ناپذیر است، ولی خالق برند باید چند نکته را در نظر بگیرید ۱- اول بودن همیشه میتواند ابزار قوی برای لیدر ماندن در آن بازار باشند. ۲- بازاری سالم تلقی میشود که سهم لیدر حداکثر ۵۰% باشد چون بازار برندهای دوم و سوم را نیز میخواهد و اگر برندی سهم ۹۰% داشت یعنی دارد در بازار انحصاری کار میکند و عیب این انحصار کوچک شدن بازار است. به مثال زیر توجه کنید: احتمالا همه ما برند پولاروید را در صنعت عکاسی میشناسیم، زمانی که کداک تکنولوژی پولاروید را تقلید کرد و پولاروید به دادگاه شکایت کرد و در دادگاه برنده شد و چند میلیون دلار به عنوان غرامت از کداک گرفت ولی پولاروید رقیبی را که میتوانست بازار فیلمهای فوری را گسترش دهد از صحنه خارج کرد و خیلی زودتر از کداک از بازار فیلمهای عکاسی خارج شد. توجه داشته باشیم که جنگ بین پپسی و کوکا کولا به نفع هر دو برند است ، چون این عمل باعث میشود تا توجه به طبقه کولاها بالاتر رود و بازار گسترده شود.

لذا سخن آخر: نامهای تجاری پیشرو باید به ارتقای طبقه بندی بپردازند ، نه نام تجاریشان

 

منبع: فرصت امروز 

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده بهروز لطفیان
بارگذاری بیشتر در اخبار
نظرات بسته شده است.

بررسی کنید

اولین برند ارزشمند ایرانی در لیست ۱۰۰ برند برتر دنیا

سلام دوستان سال نو مبارک امیدوارم امسال را بتوانیم به سالی خوب و مورد خواسته خود تبدیل کنی…